راههای ساده برای تقویت اعتماد به نفس در کودکان

اعتماد به نفس در واقع ایمان داشتن به این امر است که فرد توانایی انجام بسیاری از کارها را دارد. حال اگر این حس در کودکی پرورش یابد، در بزرگسالی نیز در تمام لحظات فرد این احساس را با خود به همراه خواهد داشت، و یکی از پایه های موفقیت فرد در همین مقطع شکل می گیرد.

خانواده اولین جامعه است که کودک در آن قرار می گیرد و مهمترین نقش تربیتی را در ساختن آینده کودک بر عهده دارد . یکی از مهمترین مسائلی که در برخورد با کودکان باید مورد توجه والدین قرار گیرد، مسئله اعتماد به نفس کودک است . در مورد افزایش اعتماد به نفس کودک، پدر و مادر دارای جایگاه خاص هستند، و نقش ویژه ای را در این زمینه ایفا می کنند.

اعتماد به نفس در واقع ایمان داشتن به این امر است که فرد توانایی انجام بسیاری از کارها را دارد. حال اگر این حس در کودکی پرورش یابد، در بزرگسالی نیز در تمام لحظات فرد این احساس را با خود به همراه خواهد داشت، و یکی از پایه های موفقیت فرد در همین مقطع شکل می گیرد.

بی قید و شرط عشق بورزید
اعتماد به نفس کودک وقتی شکوفا می‌شود که نوعی علاقه بی قید و شرط را ببیند، عشقی که می‌گوید «دوستت دارم، هرکه باشی و هرچه انجام بدهی». وقتی کودکتان را صرفنظر از توانایی هایش، مشکلاتش، اخلاقش، یا قدرتش می‌پذیرید، به او بیشترین کمک را می‌کنید. بنابراین، او را در عشق خود غرق کنید. او را تا می‌توانید بغل کنید، ببوسید و به پشتش بزنید و فراموش نکنید به او بگویید که چقدر دوستش دارید. وقتی مجبورید در موردی به او تذکر بدهید ، به او بفهمانید تذکر شما در مورد رفتارش است و نه خودش . مثلا، به جای این که بگویید «خیلی پسر شرّی هستی. چرا درست نمی‌شی؟ به او بگویید، «لطفا تو خونه فوتبال بازی نکن. فوتبال بازی بیرون از خونه است».

با ادب باشید
نکته دیگر این که در روابط کلامی بین خود و کودک تان ادب را رعایت کنید ، هر گاه کاری را از او می خواهید از او خواهش کنید، و هیچ گاه تشکر کردن را از یاد نبرید. و هرگز مهمترین تقویت کننده اعتماد به نفس را فراموش نکنید به کودکتان بگویید که او را دوست دارید و او را در آغوش بکشید. این کار شما شدت علاقه و اهمیتی را که برای فرزندتان قائل هستید به او منتقل خواهد کرد.

توجه کنید
وقتی را برای توجه کامل به کودک خود کنار بگذارید. این بسیار به احساس اعتماد به نفس کودک شما کمک می کند چون به او این پیغام را می‌دهد که شما فکر می‌کنید او مهم و ارزشمند است. حتما نباید وقت زیادی باشد؛ فقط چند لحظه‌ که وقتی می‌خواهد با شما حرف بزند، دست از سرکشی به صندوق پست می‌کشید یا تلویزیون را خاموش می‌کنید تا جواب سوالش را بدهید. با او ارتباط چشمی برقرار کنید تا معلوم باشد که واقعا دارید به چیزی که می‌گوید گوش می‌دهید. اگر وقتتان کم است، بدون نادیده گرفتن نیازهایش این نکته را به او بگویید. بگویید «خب همه اتفاقهای تمرین فوتبال را برام تعریف کن، بعد که تموم شد باید برم شام درست کنم».

انتخاب بر عهده کودک
برای کودک تان شرایطی را مهیا کنید که بتواند انتخاب کند. بگذارید میان کیف صورتی و قرمز امکان انتخاب داشته باشد، با این کار شما به کودک تان راههای اتخاذ تصمیم را آموخته اید. حس خلاقیت کودکان را به کار اندازید و آنها را تشویق کنید تا با شما در کارها سهیم شوند. تا آنجا که امکان دارد در کار آنها دخالت نکنید. اگر کودک تان علاقمند به آموختن مهارتهای خاصی است، برای آموزش آن مهارت برای او زمان صرف کنید. اگر در هنگام فعالیتی کودک شما باعث ریخت و پاش و کثیفی منزل شد، با او برخورد نا مناسب نداشته باشید، زیرا اغلب فعالیت کودکان با ریخت و پاش و شلوغی همراه است . به فرزندتان مسئولیت هایی مناسب با سن شان واگذار کنید این باعث احساس ارزشمندی می شود.

محدودیت‌ها را یادش بدهید
چند قانون منطقی برای کودک خود وضع کنید. مثلا، اگر به او می‌گویید که موقع دوچرخه سواری در خیابان باید کلاه سرش بگذارد، اجازه ندهید بدون کلاهش به خانه دوستش برود. اگر بداند که بعضی قوانین خانوادگی نقشِ روی سنگ شده اند، احساس امنیت بیشتری می‌کند و به زودی بر طبق انتظارات شما زندگی خواهد کرد. فقط بکوشید واضح و باثبات باشید و نشان دهید که به او اعتماد دارید و از او انتظار دارید که کار درست را انجام دهد.

با کودک تان در تماس دائم باشید
اگر به هر دلیلی مجبور هستید چند روز را به دور از فرزندتان سپری کنید حتماً برای او توضیح دهید به چه علتی در کنار او نیستید ،و در این چند روز چه کسی از او مراقبت خواهد کرد . اگر می توانید در این گونه از مواقع برای کودک تان عکس بفرستید و در روز چندین مرتبه با او به صورت تلفنی صحبت نمایید، و به او بگویید تا چه حد دلتان برایش تنگ شده است. قبل از رفتن برای کودک تان کارت پستال و یا هدایای کوچک را در گوشه و کنار اتاقش پنهان کنید تا به این وسیله به او ثابت کنید که در لحظاتی هم که در کنار او نیستید، برای شما ارزشمند است.

از ریسک کردن‌های سالم استقبال کنید
کودکتان را به کشف چیزی تازه، مثل خوردن غذایی متفاوت، یافتن دوستان تازه، یا اسکیت سواری تشویق کنید. با این که همیشه احتمال شکست وجود دارد اما بدون ریسک کردن موفقیت هم به دست نمی آید. پس به کودک خود اجازه‌ی تجربه‌های کم خطر را بدهید و در مقابل تقاضاهای او در دخالت خود مقاومت کنید. مثلا سعی نکنید به محض این که از خواندن کلمه‌ای دشوار احساس یاس کرد، او را «نجات» دهید. پریدن وسط کار او و گفتن این که «خودم می‌کنم» او را وابسته بار می‌آورد و اعتماد به نفس ِ او را کم می‌کند. شما با برقراری تعادل در نیاز به حمایت از او و نیاز او به تجربه کردن کارهای تازه اعتماد به نفسش را شکل خواهید داد.